Одод ч үл харагдах бүүдгэр хар тэнгэрийн дор
Орох орон, оочих аягагүй гуйлгачин тэнүүчлэнэ
Исгэрсэн аялгуу, инээмсэглэх царай нь
Идэх хоолгүй ч тэрээр жаргалтай буйг гэрчилнэ.
Сүүдэр үгүй хар хорвоод гуйлгачин ч жаргаж болно
Судсаар цус лугшиж, цээжинд зүрх л цохилж байвал
Сэтгэлийн гүнд унтаршгүй хайрын тэр л гал дүрэлзэж
Сэрүүн орчлонд бодлоороо баян явна.
1999-01-15
2008-09-13
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment